AI agent bilan uzoq loyiha: xotira va tashqi ulanishlar
AI agent bilan bir necha kunlik ishni bajarish oson. Bir necha oylik loyihani olib borish — butunlay boshqa masala.
Muammo o'ylagandek kontekst hajmida emas. Muammo shundaki, har yangi suhbat noldan boshlanadi. Siz uch oy oldin nima uchun aynan shu qarorni qabul qilganingizni, qaysi yo'lni sinab ko'rib rad etganingizni, qaysi tuzoqqa tushib chiqqaningizni yana qaytadan tushuntirasiz.
Va aksariyat hollarda tushuntirmaysiz — chunki o'zingiz ham eslay olmaysiz. Natijada agent bir yil oldin siz allaqachon rad etgan yechimni yana taklif qiladi.
Bu maqola shu muammoni yechish haqida.
Kod aytmaydigan narsalar
Birinchi savol: agent kodni o'qiy oladi-ku, unga yana nima kerak?
Javob: kod nima qilinganini ko'rsatadi, lekin nega shunday qilinganini aytmaydi.
Misol. Loyihamda TypeScript versiyasi qat'iy 6.0.3 ga qotirilgan, caret belgisisiz. Kodga qarab buni ko'rasiz. Lekin nima uchun ekanini bilmaysiz. Kimdir buni "eskirib qolgan" deb o'ylab yangilaydi — va lint butunlay ishdan chiqadi.
Sabab kodda yo'q: yangi TypeScript hali lint asboblari bilan mos emas. Bu qaror, kod emas.
Mana shunday narsalar yo'qoladi:
- Nima uchun shu texnologiya tanlandi va qaysi muqobil rad etildi
- Qaysi yo'l sinab ko'rilib ishlamagani
- Loyihaga xos tuzoqlar — bir marta yeb ko'rilgan xatolar
- Foydalanuvchi ongli ravishda qabul qilgan cheklovlar
- Tashqi tizimlardagi identifikatorlar va sozlamalar
Bularning hech biri kodda yozilmagan va git tarixidan ham tiklanmaydi — commit xabari odatda "nima"ni yozadi, "nega"ni emas.
Xotirani qanday tashkil qilish kerak
Menda ishlagan shakl oddiy: bitta fakt — bitta fayl, va ustidan bitta indeks.
Har bir fayl boshida qisqa metama'lumot turadi:
---
name: project-notion-writer
description: Blog uchun maqola yozib Notion'ga saqlaydigan CLI va skill
type: project
---
`~/Projects/notion-writer` — maqolani uz/ru/en uch tilda Notion'ga
qoralama sifatida saqlaydi. Tarqatish avtomatik...Indeks fayli har bir yozuvga bitta qator ajratadi: sarlavha, havola va bir jumlalik ilgak. Agent suhbat boshida faqat indeksni ko'radi, kerakli faylni esa keyin ochadi.
Bu tuzilma ikkita muammoni bir yo'la yechadi. Birinchisi — kontekst to'lib ketmaydi. Ikkinchisi — yozuvni yangilash oson, chunki har bir fakt o'z faylida, aralashmagan.
Men faktlarni to'rt turga bo'laman: foydalanuvchi haqida, ish uslubi haqida bergan ko'rsatmalar, loyihalar, va tashqi manbalarga havolalar. Turlar tasodifiy emas — ular "bu yozuv qachon kerak bo'ladi?" degan savolga javob beradi.
Eng qimmatli yozuv turi — tuzoqlar
Agar faqat bitta narsani yozib borish imkoni bo'lsa, men tuzoqlarni tanlardim.
Mening loyihalarimdan bir nechta real misol:
"Ushbu sozlamani yoqmang — u ma'lum funksiyalarni bloklaydi." Bu bitta qator meni ikkinchi marta bir kunlik debug'dan saqlaydi.
"Bu bepul tarifda faqat ikkita faol ssenariy bo'lishi mumkin — shuning uchun uchinchisini yaratish o'rniga mavjudini qayta qurdik." Busiz har safar "yangi ssenariy qo'shamiz" degan noto'g'ri taklif keladi.
"Bu ikki sana ustuni ajralib qolsa, maqola noto'g'ri sana bilan chiqadi." Bu haqiqatan sodir bo'lgan va yozib qo'yilmaganda yana sodir bo'lardi.
Qoida shunday: har safar biror narsa kutilmaganda sinsa va siz uni tuzatsangiz, o'zingizdan so'rang — "bu qayta takrorlanadimi?". Javob ha bo'lsa, bitta qator yozib qo'ying.
Tashqi ulanishlar
Xotira o'tmishni saqlaydi. Lekin agent hozirgi holatni ham bilishi kerak — bazada nima bor, avtomatlashtirish ssenariysi ishlayaptimi, qaysi vazifa ochiq.
Buning uchun MCP ulanishlari bor: agent tashqi tizimga to'g'ridan-to'g'ri murojaat qila oladi.
Menda ular real ishlaydi. Kontent tarqatish ssenariylarini men qo'lda emas, agent orqali qurdim — u avtomatlashtirish platformasiga ulanib, modullarni sozladi va ishga tushirdi. Bazadagi ma'lumotni ham shu tarzda tekshiraman.
Lekin bu yerda muhim tafsilot bor va uni oldindan aytish kerak: hamma narsani ulash kerak emas.
Har bir ulanish kontekstdan joy oladi va agentga qo'shimcha tanlov beradi. Ko'p ulanish — ko'p chalg'ish. Men faqat haqiqatan tez-tez kerak bo'ladigan tizimlarni ulaganman, qolganini oddiy skript bilan hal qilaman.
Ikkinchi tafsilot xavfsizlik haqida. Ulanish agentga real tizimga yozish huquqini beradi. Ishlab chiqarish bazasiga to'g'ridan-to'g'ri yozish huquqini bermaslik — oddiy va qattiq qoida bo'lishi kerak.
Kontekst chegarasi bilan yashash
Uzoq suhbatda kontekst baribir to'ladi. Bu bilan kurashish emas, u bilan yashashni o'rganish kerak.
Menda ishlagan uchta odat.
Birinchisi — natijani darhol faylga yozish. Suhbat qisqarishi mumkin, fayl qolmaydi. Uzoq vazifada har bosqichni tugatgan zahoti faylga tushiring.
Ikkinchisi — holatni kuzatiladigan qilish. Mening kontent navbatim oddiy markdown jadval: sana, mavzu, holat. Suhbat uzilib qolsa ham keyingi safar shu fayl "qayerda to'xtaganimizni" aniq aytadi. Bu xotira emas, bu — nazorat nuqtasi.
Uchinchisi — katta ishni bo'laklash. "Hamma narsani qil" o'rniga "birinchisini qil, saqla, keyingisiga o't". Har bo'lak tugagach natija allaqachon xavfsiz joyda.
Nimani yozmaslik kerak
Xotira axlat qutisiga aylanmasligi kerak, aks holda undan foyda yo'qoladi.
Men yozmayman:
- Kodda ko'rinadigan narsalarni. Papka tuzilishi, funksiya nomlari, bog'liqliklar ro'yxati.
- Git tarixida bor narsalarni. "Falon xatoni tuzatdik" — bu commit'da yozilgan.
- Faqat shu suhbatga tegishli narsalarni. Vaqtinchalik fayl yo'li, bir martalik buyruq.
- Tez o'zgaradigan narsalarni. Muzlatib qo'yilgan o'zgaruvchan ma'lumot tez orada yolg'onga aylanadi.
Oxirgi nuqta muhim: eskirgan xotira — yo'q xotiradan yomonroq. Chunki agent unga ishonadi va noto'g'ri qaror qabul qiladi. Shuning uchun yozuv fayl nomi yoki sozlamaga havola qilsa, uni ishlatishdan oldin hali mavjudligini tekshirish kerak.
Amaliy natija
Bir necha oydan keyin farq shunday ko'rinadi.
Xotirasiz: har suhbat kontekstni tushuntirishdan boshlanadi, agent rad etilgan yechimlarni qayta taklif qiladi, bir marta yechilgan tuzoqlar qaytadan yeyiladi.
Xotira bilan: siz mavzuni aytasiz va ish darhol boshlanadi. Agent loyihaning cheklovlarini biladi, qaysi yo'l rad etilganini eslaydi, tuzoqlardan o'zi qochadi.
Bu sehr emas — bu shunchaki hujjatlashtirish, faqat o'qilishi kafolatlangan shaklda. Va aslida asosiy foyda agentda ham emas: siz o'zingiz ham olti oydan keyin "nega bunday qilgan edim?" degan savolga javob topasiz.